“Boni vaki diçka, mos më kaj!”
Nezir dhe Hamide Avdyli, Mitrovicë
Prindërit e tetë fëmijëve, Nezir e Hamide Avdyli, kujtojnë kohën kur lufta i ndau nga dy bijtë që më nuk i panë. Tre djem të tyre, Fadili (24-vjeçar), Fatmiri (18-vjeçar) dhe Kujtimi (16-vjeçar), ishin ndarë nga familja për t’iu bashkuar kolonës së njerëzve që po deportoheshin. Kujtimi ia ka dalë të fshihet me disa kusherij në një kasollë. Dy të tjerët kanë qenë në grupin që e kishin tërhequr nga kolona në një oborr shtëpie. Aty e kanë vrarë Fatmirin, kurse Fadili ia ka dalë të arratiset duke mbetur i plagosur në krah. Një fqinj që ka takuar rrugës ia ka lidhur plagën. Ai është i fundit që raporton ta ketë parë Fadilin të gjallë.
Sot, pas njëzet vjetësh, familja ende nuk di gjë për fatin e tij, megjithë përpjekjet e bëra nga babai Neziri dhe vëllai Kujtimi për ta gjetur. Hamidja tregon se në ëndrra Fadili shpesh i përsërit: “Hajde oj nanë, hajde me mu, se nuk kom kohë! Hajde me mu edhe ti!”. Prindërit jetojnë me shpresën se do t’ia gjejnë të paktën eshtrat sa janë vetë ende në jetë.
Aktorë: Adrian Morina dhe Aurita Agushi
Kompozitor: Memli Kelmendi
Intervistues: Korab Krasniqi
Fotografitë: Atdhe Mulla
Producent dhe regjisor: Kushtrim Koliqi
Linku për audio-rrëfimin http://kosovomemory.org/podcast/episodi-04-boni-vaki-dicka-mos-mkaj-24-09-min/?lang=sq
