Rrëfimi #7
“Nji pëllumbeshë me dy pëllumba i pashë tu lujtë”
(Intervistë me tashmë të ndjerin Nebih Morina)
Nebih Morina është baba i pesë fëmijëve, tri vajzave e dy djemve. Në rastin e Nebihut, ndryshe nga të tjerat, nuk është zhdukur asnjëri nga djemtë, por vajza më e madhe, Mevlydja. E martuar në Suharekë, nënë e dy djemve, Gencit 5-vjeçar dhe Granitit 3-vjeçar, ajo zhduket vetë e dhjeta me gjithë fëmijët, burrin, vjehërrijtë e kunetërit, pasi u rrethohet shtëpia nga tanket.
Disa vjet pas luftës gjenden mbetjet trupore të shumicës së familjarëve, me përjashtim të Mevlydes dhe të kunatit të saj, Hajdin Berishës. Sot, njëzet vjet më vonë, Nebihu rrëfen dhimbjen për vajzën e pagjetur dhe nipat e vrarë, që herë-herë e derdh edhe në vargje, ndërsa krahason jetën e dikurshme me skamjen në të cilën rron që kur forcat serbe ia kanë djegur, shkatërruar e plaçkitur pronat e posedimet.
Disa vjet pas luftës gjenden mbetjet trupore të shumicës së familjarëve, me përjashtim të Mevlydes dhe të kunatit të saj, Hajdin Berishës. Sot, njëzet vjet më vonë, Nebihu rrëfen dhimbjen për vajzën e pagjetur dhe nipat e vrarë, që herë-herë e derdh edhe në vargje, ndërsa krahason jetën e dikurshme me skamjen në të cilën rron që kur forcat serbe ia kanë djegur, shkatërruar e plaçkitur pronat e posedimet.
Këto tregime janë pjesë e "Të jetosh me kujtime të të zhdukurve: Libër kujtese me histori të anëtarëve të familjes së të zhdukurve nga lufta e fundit në Kosovë", implementuar nga programi forumZFD në Kosovë dhe Integra, në bashkëpunim me Qendrën Burimore të Personave të Zhdukur, me mbështetje e Ministrisë Federale për Bashkëpunim Ekonomik dhe Zhvillim (BMZ), Rockefeller Brothers dhe Ambasadës Zvicerane në Kosovë)